صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      بخش های پیشین سایت....     مهمان مدرسه....  
 

8 مارس / مهرانگیز کار

17 اسفند 1388

روزآنلاین: 8 مارس در تاریخ تحولات سیاسی سه دهه اخیر ایران فقط یک مناسبت نیست، چیزی بیش از آن است. این روز برای نویسندگان تاریخ این دوران فقط روز زن نیست، چیزی بیش از آن است. این روز مبنای اعتراض مدنی و مسالمت آمیز ایرانیان نسبت به تندرویهای ضد حقوق بشری حکومت بر آمده از انقلاب است. حرکتی که 8مارس سال 1979 میلادی ـ 19 اسفند 1357ـ به انگیزه اعتراض به حجاب اجباری آغاز شد هرگز زیر سرکوب تعطیل نشد وتداوم یافت تا پس از سه دهه، جنبش مدنی نیرومندی در بستر آن آرام آرام شکل گرفت.

انها که در ایران نبوده اند وهوای کار زود دست شان آمد و کشور را بلافاصله پس از اعلام حجاب اجباری با افسوس ترک کردند، شاید ندانند که پس از سرکوب تظاهرات مسالمت آمیز زنان که کمتر از یک ماه پس از پیروزی انقلاب اتفاق افتاد، در سالهای بعد این روز به صورت یک حرکت مدنی کاملا دور از چشم استبداد دینی برگزارمی شد. همه سالهائی که به نظر می رسید 8 مارسی در کار نیست و روز زن کاملا رنگ مذهبی و حکومتی به خود گرفته است، 8 مارس به صورت عرفی در بسیار محافل دوستانه و خانوادگی ایران، بیخ گوش انواع و اقسام پلیس و پاسدار و کمیته چی برگزار می شد و در آخرین روزهای دولت محمد خاتمی به خیابانها سرازیر شد و در دولت محمود احمدی نژاد چندان دست و پا گیر شد که محسنی اژه ای وزیر وقت اطلاعات و حداد عادل رئیس وقت مجلس، ترس خود را پنهان نکردند و گفتند انقلاب نرم و مخملی زیر حرکتهای حق طلبانه زنان به رهبری دشمن با هدف براندازی شکل می گیرد. با این وصف 8 مارس در محافل گوناگون همچنان برگزار می شد و زنان از همه گروههای سنی در امور تدارکاتی آن دخالت داشتند و اغلب به یاری مردان کار را به سامان می رساندند و هزینه اش را می پرداختند.

8 مارس تا سالها درپوشش مهمانیهای دوستانه و خانوادگی دور از چشم نهادهای سرکوبگر برگزار می شد. نیروهای سرکوب سر آسوده بر بالین می نهادند و خوشدل بودند که با گسترش ترس، دیگر آب از آب نمی جنبد و تنابنده ای به هوس نمی افتد پرسشی طرح کند و پاسخی بخواهد. شبها خواب می دیدند دست امریکا را که از کشور کوتاه کرده اند، دولتهای اروپائی را با قراردادهای پر سود تجاری به اندازه ای از خود راضی نگاهداشته اند که حقوق بشر را جدی نمی گیرند، در ضمن به تدریج رگ خواب دو دولت روسیه و چین هم دست شان آمده بود و فهمیده بودند با مبادلات تجاری می شود این مدعیان برابری و برادری را به جائی رساند که کاری به کار قوانین سنگسار و شلاق و دست و پا بریدن و بسیار نامردمی ها نداشته باشند و در شورای امنیت از منافع شبکه های فساد در ایران دفاع کنند و به مردم ایران نیندیشند. رویاها یکی یکی تعبیر می شد. افزایش قیمت نفت فرصتهائی در اختیار گذاشت که به دیگر دولتهای عقب افتاده و بی پول رشوه های مالی بدهند و رای آنها را در نهادهای حقوق بشری، هنگامی که بحث محکومیت ایران پیش می آمد خریداری کنند. نیروهای امنیتی با رویاهای خود سرگرم بودند و به تدریج تبدیل شدند به اشغالگران اقتصادی. دنبال شرکتهای خصوصی گردن کلفت را گرفتند و با تهدید و حبس و تعزیر وادارشان کردند تا با آنها شریک بشوند. در همان حال که حکومت بر آمده از انقلاب سرگرم سوداهای خود بود، زنان طبقه متوسط با سطح مناسبی از سواد و بینش سیاسی که میراث مبارزات تاریخی و صدساله آنها بود، 8 مارس را در خانه های خود




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    5 شهریور: سالگرد اعلان عمومی کمپین یک میلیون امضاء    8 مارس : روز جهانی زن    22 خرداد : روز همبستگی زنان ایران    ائتلاف علیه لایحه حمایت از خانواده    دانشگاه و زنان    دردسر جنسیت    زنان زندانی    مهمان مدرسه    همگرایی جنبش زنان در انتخابات    چالش ما(ه)    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان