صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      کلوپ نسوان....  
 

زنان و خروج از وضعیت اضطراری

اعظم خاتم-19 اسفند 1388

مدرسه فمینیستی: درفضائی کوچک به اندازه یک دفتر، در زمانی کوتاه به قدر دو سه ساعت، چند زن، نه هزاران نفر به دیدار هم نشستند. انها با هم ازاین روزها حرف زدند، ازهشت ماهی که به اندازه هشت سال آنرا زیسته اند، از دنیائی حرف زدند که به ناگهان وسعت گرفته است و به لطف سیاست مرزهای آن به چهارگوشه این سرزمین کشیده شده است.

صبح روزهشت مارس، از خودم می پرسم کدام خبرخوش این روزرا نو می کند تا آنرا درایام پرحادثه این سال ثبت کنم و با گرمی اش روزهای بیقراری راتاعید وطن سرکنم. خبری که ازتلخی این روزها بکاهد، در میانه کارودرس، لبخندی شود محو وگنگ درگوشه خیالم و بهانه ای برای خوش بین ماندنم.

حضورچند زن، افرادی با مرام ها و عقاید متفاوت، در کنارهم برای بزرگداشت روز زن، آن خبر خوش است. زنهائی جسوراز سازمانهائی کوچک، با وظایفی بزرگ. جمع هائی که منطق حضورو مطالبه ورویت شدن را دربرابرمنطق عدد و لشکر وهجوم و به پشت صحنه راندن قرارمی دهند. تجربه حضورهمزمان در جغرافیائی دورافتاده، مرا ازآن دفترکوچک تا جمع های دیگردر دفاتر و خانه های دیگرمی کشاند. به تماشای چاره جوئی زنان هم نسلم می نشینم که به تجربه سالیان، ضمن آنکه قدرت سلطه آورسیاست را می شناسند، نیروی رهائی بخش آنرا ارج می نهند. به پوچی این خشونت فکر می کنم، به تکثر قهرمانها، به وسعتی که این بازی گرفته است. پرسش های بیشماربیقرارم می کند. به دختران جوانی فکر می کنم که برای اولین باردراین ماهها طعم قدرتمندی اجتماعی را چشیده اند، به مردانی که بهت خود را ازنیروی زنانه این جنبش انکارنمی کنند ونمی دانم با تصویری که خوابشان را درخانه اشفته می کند چه خواهند کرد. به این فکر می کنم که چطورودرکجا سرچشمه تاثیر این تحولات برتغیراین نظم کهن را دنبال کنم.

اما برای امروزهمین کافی است: اعلام وجود دوباره زنان، بازگشائی صحنه ونمایش تصویر و عکس آن؛ آری این تلاشی است برای تغیر قواعد بازی وراه خروجی است از وضعیت اضطراری تحمیل شده. دروضعیت اضطراری، با تعلیق درآمدن نظام حقوقی/ قانونی، قرار است شما هم اعتقاد به بهبود وضعیت را از دست بدهید، به انزوا بگریزید و پنهان شوید. استفاده دلبخواه از قدرت در پی آنست که فضای زندگی روزمره را پاکسازی کند و از منتقد کمیتی قابل حذف بسازد. اما کنش مدنی درپی حفظ و گسترش فضای روزمره است. کنشی که خود را درامورروزمره می سازد قابل حذف نیست. احیای حیات مدنی تنها راه عقب راندن وضعیت اضطراری است. زنان ارتباط سلبی چند ساله خود رابا سیاست ، به ارتباطی ایجابی بدل می کنند تا به یاری جنبشی بشتابند که درطول این ماهها بسترتحولی شگفت در جامعه ایران بوده است. روز زن برهمه مبارک باد.

عکس ها: عالیه مطلب زاده




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان