صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      اخبار....  
 

ترویج چند همسری، ترویج بی مسولیتی مردان در خانه / توران ولی مراد

5 دی 1389

خبرآنلاین: فرزندان در خانه ها چه می آموزند؟ مسولیت پذیری یا انداختن بار مسولیت به دوش دیگری؟ توان حل مشکل یا فرار از مشکل؟

در فرهنگ ما ایرانیان پدر و مادر همه چیز را برای فرزندان خود می خواهند. شبانه روز تلاش می کنند تا فرزندانشان برای خودشان کسی شوند. اگر لازم باشد از خواب و خوراک و استراحت خود می زنند تا فرزندان بهتری را تحویل جامعه دهند. این "ارزش بالای خانوادگی" همان است که در مقایسه با فرهنگ های دیگر یکی از مایه های افتخار ما ایرانیان است.

همان طور که تا کنون دیده ایم در خانواده ایرانی فرزند در مرکز خانواده است که در محیط عشق و آرامش رشد می کند. پدر و مادر و پدر بزرگ ها و مادر بزرگ ها فرزندان را در مرکز همت و تلاش خود قرار می دهند تا فرزند به عنوان ثمره زندگی "باقیات صالحات" آن ها شود. همان که به وقت عمل نیکو در زبان دعا آمده است که "خدا پدر و مادرت را بیامرزد". این دعا ریشه اش به خدماتی برمی گردد که پدرها و مادرها برای رشد صحیح فرزندان تلاش کرده اند که با یک عمل نیکوی فرزند، خودش را نشان می دهد.

به تعبیر جامعه شناسان و روانشناسان خانواده، خانواده جایی است که فرزندان در آن فرآیند اجتماعی شدن را طی می کنند و سلامت جسمی و روحی و روانی و ارتباطات میان فردی آن ها در گرو خانواده سالم است از همه بالاتر اخلاق و راه و روش چه گونه بودن و چه گونه شدن است که در خانواده در وجود فرزندان نهادینه می شود. از اخلاق به سادگی نمی توان گذشت. عشق ورزی بدون شرط، ایثار و فداکاری یا خودخواهی، گذشت یا انتقام، مهروزی یا کینه توزی، شکیبایی یا ناشکیبی، اعمال خشونت یا کنترل خشم، صداقت یا فریب، راستگویی یا فریبکاری، عفت در کلام و رفتار و اعمال یا هوسرانی، بنده خدا یا اسیر شهوات بودن و ... در خانواده است که به فرزند داده می شود. مسولیت پذیری یا فرار از مسولیت و انداختن مسولیت به شانه دیگری را فرزندان در خانه می بینند و می آموزند.

فرزندان آینه وجود پدر و مادر خود هستند و تابلوی آن چه که در خانواده جریان داشته می باشند. رفتار و گفتار و ارتباطات و گفت و گوهای درون خانواده همه الگویی است که در مقابل فرزند جان می گیرد و چه گونه شدن و چه گونه بودن و چه گونه رفتار کردن را به او نشان می دهد و همان است که در وجود او نهادینه می شود.

توجه داریم که نهادینه شدن غیر از آموزش دیدن است. همان طور که فرزند از شیره جان مادر رشد می کند همین طور است فرهنگ مادر و فرهنگ جاری در خانواده که بر جان فرزند وارد می شود. فرزندان آن چه را که در خانه جاری و روان است در وجود خود وارد می کنند و با آن چه خود دارند از ارث و ژن و شاخصه های شخصیتی و داده های محیط که از بعد بلوغ عقل و تحلیل و درک و توان خود هم به آن اضافه می شود و خروجی آن همان می شود که از خود بروز می دهند. گفته اند حتی تا 70% شخصیت هر کس همان است که در خردسالی از خانواده گرفته است. توجه داشته باشیم که عشق و محبت و عاطفه عنصری است که در خانواده میان پدر و مادر و فرزندان دست به دست می شود. کسی که از این حلقه خارج شود به همه اعضای خانه صدمه زده است.

خانواده جایی است که در آن به کمک یکدیگر دردها آلام می یابند، خستگی از تن به در می شود، احتیاجات برآورده می شود، و غم ها و بارهای سنگین از شانه ها برداشته می شود. خانواده جایی است برای هم صحبتی، همفکری و مشاوره، برآورد




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان