صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      کافه مونث....  
 

عقیم سازی اجباری: جنایتی علیه بشریت

مهشید شریف-22 بهمن 1391

مدرسه فمینیستی: کشورهای غربی و آزاد عموماً به اعتبار اعتقاد شهروندان خود نسبت به رفتارهای انسانی، اجرای طرحها و برنامه های دموکراتیک شناخته می شوند. پروسه دموکراتیزه شدن این کشورها حداقل سابقه ای دویست ساله به دنبال دارد و مهمترین عاملی که مفهوم دموکراسی را ملموس و دست یافتنی می سازد، حضور و ابتکار مردمی است که ناهنجاریهای جامعۀ خود را نه تنها به درستی می شناسند بلکه برای کاهش یا از بین بردن آنها به شکلهای مختلفی از جمله ایجاد جنبش های مردمی، استفاده از امکانات مطبوعاتی، متحد ساختن آرای عمومی و نهایتاً شرکت در تصمیم گیریهای سیاسی فعال می شوند.

نگاهی هر چند گذرا به تاریخ دستیابی کشورها به معیارهای انسانی، اجتماعی دموکراتیک این نکته را یادآوری می کند که هر ملتی برای دموکرات کردن جامعه خود الزاماً به فعالیتهای حقوق بشری روی آورده است. به این معنا که انسانها در هر نقطه ای از این جهان، مهمترین معیاری که برای سنجش دموکراسی بر سر آن توافق دارند، موضوع حقوق بشر است. برابری عادلانه و امکان رشد و زندگی بالنده افق نهایی آروزی بشری شده است. موضوعی که افت و خیزهای بسیاری را تا به امروز طی کرده است و بنابر باور و پایداری مردم تصمیم گیرنده سرنوشت خود را رقم زده است.

موضوع عقیم سازی اجباری[1] مردان و زنان و بخصوص زنان هر چند تاریخ طولانی تری را پشت سر دارد اما از اوایل قرن 19 در امریکا، دولت وقت به بهانۀ اصلاح نژادی، کنترل تولید مثل، جلوگیری از انتقال صفات معیوب ژنتیکی و دستیابی به مردمی سالم و قوی به اجرای سیستماتیک آن اقدام کرد. طبق قوانین ایالتی افراد عقب ماندۀ ذهنی و جسمی، مبتلایان به بیماری صرع، بیماران روانی، مجرمین بیمار روانی شامل قانون اجرای عقیم سازی می شدند. زنان امریکایی بومی (سرخ پوستها) و امریکایی آفریقایی تبار در بسیاری مواقع به هنگام زایمان و بدون اطلاع خود آنها توسط پزشکان عقیم می شدند.

سیاست عقیم سازی اجباری به طور رسمی و قانونی به مدت چند سال، در چندین کشور در مورد مردمی که با تولید فرزندان نامطلوب آرزوی نژاد برتر را خدشه دار می کردند، اجرا شد تا آنکه دیوان کیفری بین المللی به غیر انسانی بودن سیاست عقیم سازی اجباری صحه گذاشت و آن را جنایتی علیه بشریت نامید.(1)

دولتها هر کدام به سلیقه و مذاق خود سالها در سکوت و دور از چشم مردم جامعه به عقیم سازی آسیب دیدگان ذهنی، مجرمین، زنان و دختران وابسته به اقشار فقیر و ناهنجار می پرداختند. بطور مثال دو استان آلبرتا و بریتیش کلمبیا در کانادا به تقلید از سیاست عقیم سازی امریکایی و با تکیه به تاًیید قوۀ قضایی کشور هر که را پزشکان او را عامل انتقال ژن نامناسب تشخیص می داد، عقیم می ساختند. دقت و افتخار کانادایی ها این بود که مجرمین غیر دیوانه را از اجرای چنین سیاستی معاف کرده بودند.

دولت هیتلر در سال 1933به تصویب قانون عقیم سازی اجباری برای جلوگیری از تولد فرزندان افرادی که به تعبیر آنها بیماری ارثی داشتند، پرداخت. در آلمان هیتلری نیز با الهام از امریکایی ها بیماران اسکیزوفرنی، افسرده ها- بخصوص زنان- کر و کور و لال، بیماران روحی و مجرمین، معتادین به الکل و مواد مخدر و حرامزادگان می بایست استریل می شدند. بیش از 200 دادگاه اصلاح نژادی ماًموریت ضد بشری خود را در دوران دولت نازی ان




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان