صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      کافه مونث....  
 

تکریم نقش مادری و خشونت بر مادران: برای زنده یاد عفت مریدی

منصوره شجاعی-28 خرداد 1392

مدرسه فمینیستی: در میان هیاهوی تبلیغات و مناظره های انتخاباتی خرداد 1392، که پایانی امیدبخش به همراه آورد مسابقه ای نیز بر سر تقلیل نقش زنان در میان کاندیداها جریان داشت. هریک از کاندیداها با اعلام برنامه های نازل تر در امور مربوط به زنان گوی سبقت را از هم می ربودند. از خانه نشین کردن زنان به بهانه شغل خانگی تا ممنوعیت حضور در مراسم بین المللی به بهانه حفظ کرامت زنان. این عطایا بیشتر از هر چیز تحت تأثیر تصویر ساخته شده از کاندیداتوری زنان در شورای نگهبان عرضه می شد: تصویر طردشدگانی که با پرس و جو برای آدرس «خانه کدخدا» در پی یافتن سرپناهی در جامعه هستند. از قضا این تعریف خیلی هم دور از واقع نیست و برونداد مشخص تفکری بود که طرد زنان از جامعه را طراحی کرده است.

هر چند کاندیداهایی مثل آقای روحانی و آقای عارف در مقایسه با بقیه کاندیداها پیشنهاداتی برای تغییر و بهبود در شرایط زنان ارائه دادند اما متاسفانه نشانی از راهکار و برنامه ای روشن و منسجم نسبت به حقوق زنان دیده نشد. اما آنچه همه کاندیداها بر سرش توافق داشتند همانا تکریم نقش مادری بود. از قضا این مفهوم نزد اکثریت مردم جامعه اعم از زن و مرد ارزشی والا دارد. چه کس تردیدی در اهمیت نقش والدین به ویژه مادر در حفظ سلامت روانی و مادی خانواده دارد؟ اما نقطه اختلاف مردم و حاکمان از آنجا آغاز می شود که اینگونه تعارفات غیرواقعی از سویی موجب نادیده گرفتن توانایی های نیمی از جمعیت کشور خواهد شد و از سوی دیگر شانه خالی کردن از بار وظایفی است که به عهده زمامداران جامعه است.

در همان روزهایی که تکریم نقش مادری همچون گوی بلورین در رقابت میان کاندیداها رد و بدل می شد، مرگ مادری مکرٌم از خطه لرستان خطی عمیق از اندوه سالیان بر این نقش خوش خط و خال کشید.

خواندیم و شنیدیم که عفت مریدی (مادر معینی) هشتاد و چند ساله که چهل و چند سال از این عمر را در فراق و دوری فرزندان سپری کرده بود در بیمارستان رسول اکرم تهران درگذشت. او را شخصا نمی شناختم اما فرزندان یکی از دیگری شایسته تر این زن، نحوه تفکر و روش تعلیم و تربیت او را به ما می شناساند.

همزمانی خاموشی این مادر و هیاهوی تولید گفتمان تکریم نقش مادری در دوران انتخابات برآنم داشت که با یاد و خاطره عفت مریدی، به کنکاشی در مفهوم خشونت بر مادران و تکریم نقش مادری بپردازم با این امید که نتیجه انتخابات اخیر، فرصتی دوباره برای زنان کنشگر و نهادهای مسئول ایجاد کند تا زمینه های رفع خشونت بر زنان را مهیا سازند.

عفت مریدی، مصداقی است از مادر خشونت دیده. خشونتی که مشخصا نقش مادری او را نشانه گرفته است. همان نقشی که در دوران انتخابات کاندیداهای ریاست جمهوری در تکریم و عزت اش سخن گفتند. او آموزگار بود و این شغل، تعهدی مضاعف در آموزش و پرورش فرزندانش ایجاد کرد. دو پسر ارشد او در اواخر دهه چهل به زندان شاهی محبوس می شوند و به سال آزادی زندانیان سیاسی در 1357، آزاد می شوند. عفت مریدی در تمام این دوران فراق پسران را به استواری تحمل کرد و چراغ آزادیخواهی سر در خانه را با تربیت فرزندان دیگرش روشن نگاه داشت.

پس از انقلاب همان فرزند زندانی شاه، این بار به فرمان انقلاب به زندان می افتد. عفت مریدی مسافر سالیان جاده های خرم آباد و تهران می شود و با از دست دادن فرز




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان