صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      کافه مونث....  
 

«روش رهايي بخش» را بايد خواند و به آن وفادار ماند

مریم نورائِی نژاد-7 تیر 1392

مدرسه فمینیستی: كتاب «روش رهايي بخش؛ مطالعات زنان و پژوهش هاي اجتماعي» نوشته «مارجوري ال دوالت» در سال 1999 توسط انتشارات دانشگاه تمپل فيلادلفيا منتشر شده است. مارجوري ال دوالت به عنوان يك جامعه شناس فمينيست و كارشناس در عرصه روشهاي پژوهش فمينيستي و كيفي؛ اين كتاب خود را با سوال چالش برانگيز: دانش را چه كسي مي سازد و چگونه؟ شروع مي كند. او كه خود را مانند بسياري از فمينيست هاي ديگر متعهد به ايجاد نهادهاي جامع تر تحقيقاتي در دانشگاه و ساير فضاهاي عمومي مي بيند، نويسنده سه عنوان ديگر كتاب در خصوص تغذيه در خانواده، كار و زندگي و واكنشها به سرطان است.

اين كتاب دوالت در سال 1385 توسط دكتر هوشنگ نايبي ترجمه شده و انتشارات دانشگاه تهران آن را در 270 صفحه منتشر كرده است. كتابي كه در نگاه اول معمولي مي نمايد اما از جمله كتابهاي خواندني و مهجور مانده اي است كه عليرغم قيمت بسيار مناسبش هنوز هم در بازار نشر موجود است و تاكنون تنها يك نقد[1] بر آن نوشته شده است. كتابي كه علاوه بر دارا بودن پتانسيل تدريس دانشگاهي، مي تواند براي يك خواننده علاقمند به مطالعات زنان نيز تحول برانگيز باشد.

كتاب در شش بخش نوشته شده و نويسنده در بخش اول با آوردن يك مقاله در ذيل عنوان مقدمه، در واقع گزارشي از تجربه شخصي خود در زندگي فردي و شغلي در شناختن فمينيسم ارائه كرده است. اين مقدمه طولاني كتاب در نگاه اول غيرمعمول به نظر مي رسد اما با فهم بيشتر از روشهاي مطالعاتي فمينيستي كه با خواندن فصلهاي بعدي حاصل مي شود؛ بسيار بجا و قابل تامل است. چرا كه نويسنده در اين مقدمه همه رهيافتهاي مورد اشاره تحقيقات فمينيستي و در راس آنها توصيف خود به عنوان مهمترين منبع شناخت را پياده كرده است.

روش رهايي بخش عنواني مدبرانه براي چنين كتابي است چرا كه كتاب سراسر اشاره به مصداقهایي در روشهاي پژوهش اجتماعي دارد كه از چارچوبهاي جامعه شناسي حاكم و مردانه فاصله مي گيرد و در پي آن است تا فمينيستهاي محقق را به عرصه اين چالش بكشاند كه با تحقيقات خود در زمينه مسائل زنان تا چه اندازه به ادامه نظم موجود در علوم اجتماعي كمك مي كنند و تا چه اندازه مي توانند مولد دانشي واقعي باشند.

از نظر دوالت همه محققان فمينيست براي آنكه بتوانند متوجه ميزان اهميت روشهاي تحقيق درست و واقعي باشند، نيازمند سطحي از خودآگاهي فمينيستي هستند كه اتفاقا در هر كس كاملا فردي شكل گرفته و خيلي وابسته به ميزان مطالعات جامعه شناسانه وي نيست. تجربيات فردي در زندگي خانوادگي و اجتماعي اولين گامهاي مسير فمينيست شدن هر فردی است و به همين دليل كشف و پس از آن درك هر فرد از فمينيسم مي تواند متفاوت باشد و به همان نسبت نیز، فمينيست متفاوت خود را بسازد.

وي حتي از اين نيز فراتر مي رود و به اين معتقد است كه استفاده از روشهاي تحقيق فمينيستي تنها راهي است كه مي تواند زنان را در عرصه جامعه شناسي هم پررنگتر و هم فعالتر نشان دهد. او با تاكيد بر جدي گرفتن جنبه هاي نامریي زندگي زنان و دريافت معناي آن، شروع به مطالعه در خصوص خانه داري مي كند و با تكيه بر تجربه فردي خودش به مطالعه درباره زنان و غذا پرداخته و رساله خود را به كار خانگي تهيه غذا اختصاص مي دهد.

انتخاب همين موضوع ابتكاري و غيرسنتي كه در جامعه شناسي حاضر




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان