صفحه اصلی   

        کلوپ نسوان   

        کافه مونث   

        مشق هفته   

        روزنامه دیواری   

        کتابهای اینترنتی مدرسه    

        صفحه فیس بوک مدرسه   

        کانال یوتیوپ مدرسه   

        همگرایی جنبش زنان در انتخابات   

        لایحه ضد خانواده   

        کمپین یک میلیون امضا   

        8 مارس    

        22 خرداد    

        مبصر کلاس   

        دردسر جنسیت   

        چالش ماه   

        اخبار   

        English    

  اینترنت مدرسه فمینیستی

 

      کلوپ نسوان....  
 

مایکل کافمن: مردان هم باید در مبارزه با خشونت علیه زنان درگیر شوند

ترجمه نریمان رحیمی-7 آذر 1393

مدرسه فمینیستی: مطلب حاضر، متن گفتگوی ویدیویی دکتر مایکل کافمن است درباره خشونت جنسیتی که توسط نریمان رحیمی به مناسبت روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان، به فارسی ترجمه شده است. این گفتگوی ویدئویی را همچنین به زبان اصلی می توانید در لینک زیر مشاهده کنید:

https://www.youtube.com/watch?v=QMcn1rg3Z4g

مایکل کافمن در این گفتگو می گوید: «بسته به این که درباره کدام کشور حرف می زنیم، بین 50 تا 90 درصد دختران و زنان مستقیماَ در معرض خشونت هستند و این مسئله خیلی وقت ها موجب از هم پاشیدن خانواده ها می شود. و از آن مهم تر این که خشونت جنسیتی، نقض حقوق انسانی دختران و زنان است. خشونت، باعث تضعیف آموزش دختران در اجتماع می شود. بعضی مردم فکر می کنند که خشونت علیه زنان، فقط مسئله زنان است ولی من فکر می کنم مردان هم باید صدای اعتراض شان را نسبت به این خشونت بلند کنند. با این که خیلی از ما مردان به عنوان پدر، پسر یا معلم واقعاَ خواهان خوشبختی و سعادت دختران و زنان ِ اطراف مان هستیم اما این کافی نیست. مسائل مهم دیگری هم وجود دارند: این که بسیاری از ما مردان هستیم که قوانین را تدوین و اجرا می کنیم و نقش سرمشق را در محیط مان ایفا می کنیم. اگر ما مخالف خشونت علیه زنان باشیم و حرفی در این باره نزنیم، مردان دیگر فکر می کنند که خوب، پس این خشونت از نظر ما اشکالی ندارد. پسرانی که ما برای شان سرمشق هستیم فکر می کنند این اِعمال خشونت باید نوع رفتار مردانه باشد. خشونت جنسیتی برای اجتماع ما باید مهم باشد چرا که خانواده های سالم تر و بدون خشونت، موجب می شوند که ما اجتماع خوشبخت تر و موفق تری داشته باشیم.

همه جا تحقیقات نشان داده که خشونت خانگی تأثیرات مخرب روانی شدیدی روی بچه هایی که شاهد این نوع خشونت هستند بر جای می گذارد. این، فقط یک نوع از تأثیر بد روی پسربچه هاست. یک تأثیر منفی دیگر این است که خشونت خانگی یک مدلِ رفتاری از «مرد بودن» و «مردانگی» برای پسربچه ها می آفریند که زیستن با آن مدل رفتاری واقعاَ برای خود آن پسران و مردانِ آینده مخرب است. وقتی که خشونت را از مدل رفتاری «مردانه» حذف کنیم هم برای دختران و زنان و هم برای خود پسران و مردان بهتر خواهد بود.»

بعضی اوقات از من می پرسند که: «آیا تو همه مردان را به اعمال خشونت جنسیتی متهم می کنی؟»

 نه اصلا. اکثریت ما مردان هرگز زنی را کتک نزده ایم. هیچ زنی را مورد آزار و اذیت جنسی قرار نداده ایم. ولی با این حال فکر می کنم همه ما برای رسیدن به جایی که خانواده های امن تر و سالم تری داشته باشیم مسئولیت داریم. برای بهبود شرایط زندگی دختران و زنانی که دوست شان داریم مسئولیت داریم.
بنابراین حتی اگر ما خودمان هم عامل خشونت جنسیتی علیه زنان نیستیم، و اکثریت نیز همینطور هستند، اما همه ما مردان برای پایان دادن به این نوع خشونت دارای مسئولیت هستیم.

معلمان و مربیان باید درگیر مسئله خشونت جنسیتی بشوند. همانطور که پیشتر درباره شاهد خشونت خانگی بودن گفتم، وقتی که دختربچه ها و پسربچه ها شاهد مستقیم خشونت می شوند روی رشد مغزی آنها و میزان هوش شان تأثیر می گذارد و موجب کاهش موفقیت های تحصیلی آنها می شود. به عبارت دیگر، خشونت خانگی یک مسئله آموزشی و پرورشی هم هست. به همان ترتیب که وقتی دختر یا پسربچه ها خشونت را در مدرسه تجربه




    English    فیس بوک     تماس با ما    درباره ما    اخبار    بخش های پیشین سایت    روزنامه دیواری    مبصر کلاس    مشق هفته    ویدئو - گزارش ها    کافه مونث    کتاب های اینترنتی مدرسه    کلوپ نسوان